image

Hani herkesin birlik olduğu güzel yaşadığı zamanlar varmış ya. O zamanlarda yaşamak isterdim.

“Başka bir dünya yok, gidemiyorum…” cümlesinin verdiği elzem.

gozumdekiguzelligin:

Şöyle bir cümle okudum: “İnsan tuhaftır, denemesi gerektiğinde pes eder; vazgeçmesi gerektiğinde ısrar eder.” O kadar haklı ki.

Ölümden sonra bile hayat devam ederken bir kurumun devam etmemesi mümkün müdür? O sebeple üzülmenin büyük avamlık ve budalalık olarak görmekteyim. Hak yeme konusuna gelirsek, öbür tarafta görüşeceğiz.